Saturday, November 27, 2021

തോണിക്കാരിയിൽ പെയ്ത മഴ

 

മഞ്ഞുപെയ്യുന്നു മാമരം കോച്ചുന്നു

മുട്ടികൂടിയിരിക്കട്ടെ?

തോണിയിൽ കേറി പരാശരൻ

ചോദിച്ചു,


“അക്കരെയെത്താൻ തിടുക്കമില്ല

മഴക്കോളുണ്ട് കണ്ടില്ലേ

മത്സ്യഗന്ധീ

നിന്റെ മേനിയിൽ ഞാനൊന്നു തൊട്ടോട്ടെ

സ്വർഗ്ഗമൊന്നു പണിഞ്ഞോട്ടെ?


നീയിങ്ങടുത്തു വാ പെൺകിടാവേ, യിനി 

പങ്കായമില്ലാതെ ഞാൻ തുഴയാം,

പുഴയോളങ്ങൾ തൊട്ടൊരു പാട്ടുപാടാം

ഗന്ധർവ്വതീരത്തു മെല്ലെയണയാം

രതിയുടെ പേമാരിയിലൊന്നായ് കുതിരാം…

 

മഴമേഘങ്ങൾ പെയ്യാൻ തുടങ്ങി 

നീയൊന്നു ചേർന്നിരിക്കൂ

നിന്റെ നെഞ്ചിൻതുടിപ്പിന്റെയീണത്തിൽ

ഞാൻ പഴംപാട്ടൊന്നു പാടാം

കുരുന്നുപെണ്ണേ...

 

കടത്തുകാരിപ്പെണ്ണിന്റെയുള്ളം കിടുങ്ങി 

തൊണ്ട കുറുകി 

മാറോടു കൈചേർത്തു പെണ്ണ് കേണു,


തമ്പുരാൻ ചൊല്ലണ്

പെണ്ണാണ്, 

കേൾക്കാതെ വയ്യല്ലോ 

പെറ്റുപെരുകുവാൻ

മാത്രമല്ലേ, യെത്ര ദുഃഖങ്ങൾ 

മേഘങ്ങളായ് പിറകേ…

എന്റെ മാനത്തിനില്ലേ തരിമ്പും വില,

വെറും പെണ്ണായ് പിറന്നതോയെന്റെ നഷ്ടം?

 

അക്കരെയെത്താതെയീ 

തോണിപോലെ ഞാനുമീ

ജീവിതപ്പുഴതൻ നടുവിൽ,

പെയ്തൊഴിയട്ടെ.

തമ്പുരാനേ, നിന്റെ

കാമവും മോഹവുമീ 

തോണിയിലൊഴുകട്ടെ,

ഭൂമി നനഞ്ഞു കുതിർന്നുരുൾ പൊട്ടിയൊടുങ്ങട്ടെ സർവ്വവും...

മയിൽപ്പീലി

 മയിൽപ്പീലി

==========

ആരാനും കണ്ടുവോ

ഞാനെന്റെ നെഞ്ചിലെ


പുസ്തകത്താളിലൊളിച്ചുവച്ച

വർണ്ണമയിൽപ്പീലികൾ?


അതിൻ നീലവർണ്ണകൺപ്പീലിയിൽ

അവളുടെ മിഴിയിതൾപ്പൂ വിരിഞ്ഞതും

ഒരു നീഹാരമുത്തായടർന്ന

നോവാൽ ഞാനൊരു കാവ്യം കുറിച്ചതും...


അഭിശപ്തമേതോ മുഹൂർത്തത്തിലാ

മയിൽപ്പീലികളൊന്നായടർന്നതും

അവളകന്നുപോയതുമൊരോർമ്മതൻ 

നിഴലായ് തീർന്നതും

ആരാനുമറിഞ്ഞുവോ...?


തിരയുന്നുവെന്തിനോ ഞാൻ

മയിൽപ്പീലിത്തുണ്ടിനെയിപ്പൊഴും,

കാണാതെപോയ പ്രണയഭാവങ്ങളെ,

നീൾമിഴിത്തുമ്പിൽ വിരിഞ്ഞ വർണ്ണചിത്രങ്ങളെ,

കല്പനകളിൽ നൃത്തമാടിയ

കാമനകളെ, രതിമോഹങ്ങളെ, മൗനസായൂജ്യങ്ങളെ

പെരിയാറിലൊഴുക്കിയ

നഷ്ടസ്വപ്നങ്ങളെ...


ആരാനും കണ്ടുവോയെന്റെ

നെഞ്ചിലൊളിപ്പിച്ച

കാമനകളെ,

തണ്ടൊടിഞ്ഞ മയിൽപ്പീലിയെ,

ഒരിക്കലും പെറ്റുപെരുകാത്ത

വാക്കുകളെ-

യെന്റെ ചിതറിയ ചില്ലക്ഷരങ്ങളെ...?

തോണിക്കാരിയിൽ പെയ്ത മഴ

  മഞ്ഞുപെയ്യുന്നു മാമരം കോച്ചുന്നു മുട്ടികൂടിയിരിക്കട്ടെ? തോണിയിൽ കേറി പരാശരൻ ചോദിച്ചു, “അക്കരെയെത്താൻ തിടുക്കമില്ല മഴക്കോളുണ്ട് കണ്ടില്ലേ മ...